Година прође а бол за тобом не пролази

НИНА
Нина, прође година од како нијесмо чули твој глас, видјели твоје лице и осјетили топлину твог загрљаја. Зашто је судбина била тако сурова да нам те узме у твојим најљепшим годинама.
Била си наша старија сестра, дио нашег дјетињства, наше породице и наших живота. Нико и никада неће моћи да заузме твоје мјесто, нити да избрише празнину коју си оставила својим одласком.
Дали би све на свијету да можемо још само једном да те загрлимо, да чујемо твоје „брате” и „сестро” да ти кажемо колико те волимо и колико нам значиш. Да још само једном будемо сви заједно као некад макар на један тренутак.
Кажу да вријеме лијечи све, ал нашу рану не лијечи.
Само нас учи да ћутимо док нас душа боли и да се смијемо док у сцу кријемо сузе за тобом за тобом.
Заувијек ћеш бити наша сестра, наша туга, наша љубав и наша непреболна рана.
Волимо те и вољећемо те заувијек
твој брат НИКОЛА и сестра НАЂА













