Četrdeset dana je prošlo,

RADOMIR Spasoja BOLJEVIĆ

Đede moj mili,

Falilo je danas kada sam ušla kod babe u kuću da me dočeka tvoj prepoznatljiv smijeh.
Bio si čovjek blage naravi, vedrog duha, beskrajno duhovit i širokogrud, neko čiju dušu naslutiš već iz pogleda.
Bio si i ostaćeš najljepši dio mog djetinjstva i odrastanja. Nikad ti neću zaboraviti koliko si me bodrio za moje studije, da si uvjek bio prvi i kad sam se udavala i kada sam izlazila iz bolnice donoseći na svijet tvoje praunuke... Četri puta deda moj.
Ostavio si mi toliko uspomena i lijepih sjećanja.
Nosiću te u srcu dok god me ima.

Volim te puno deda, i čuvaću te od zaborava.

Od tvoje najstarije unuke, ibretnice JELENE sa SAŠOM i tvojim praunucima : ALEKSOM, HANOM, ANDREJEM I KATJOM

Prije dvije godine (1.11.24.) u Sulmoni - Italija umro je

STEFANO ERKOLE VLAHOVIĆ

1948 - 2024.

Juče, 1.11.26. godine Stefanovi prijatelji održali su skup sjećanja na njega u mjestu Sreteški krš , Kolašin, ispred velikog kamena.

Ovaj veliki kamen, gdje je želio da se prospe njegov pepeo, simbolizuje njegovu ljudsku veličinu a prelijepi prirodni ambijent i pogled sa tog mjesta, njegov duh.

Rekao je da ga ne žalimo kada cvijet zatvori latice, pčele se vrate u košnice, od talasa ostane pjena od čovjeka sjena i kada ispod sunčanog mača postane krš i drača... Danas su tu krš i drača kao simboli mjesta gdje Stefan počiva i gdje će ostati dovijeka.

U ime onih koj ga vole iz Crne Gore Đido Markuš

Due anni fa, il 01.11.2024, a Sulmona, in Italia, è morto

STEFANO ERKOLE VLAHOVIĆ

1948 - 2024.

Ieri, 01.11.2026, gli amici di Stefano hanno organizzato un incontro commemorativo a Sreteški krš, Kolašin, davanti alla grande pietra.
Questa grande pietra, dove lui desiderava che fossero sparse le sue ceneri, simboleggia la grandezza della sua umanità, mentre lo splendido paesaggio e il panorama da questo luogo rappresentano il suo spirito.
Diceva di non piangerlo quando il fiore chiude i suoi petali, le api ritornano agli alveari, delle onde rimane la schiuma, dell’uomo l’ombra e quando, sotto la spada del sole, rimangono pietre e rovi…
Oggi, le pietre e i rovi sono lì, come simboli del luogo in cui Stefano riposa e dove rimarrà per sempre.

A nome di coloro che gli vogliono bene in Montenegro,
ĐIDO MARKUŠ

Dragom

NIKOLI

Danas bi bio tvoj dan, dan kada bismo ti poželjeli sve najljepše, zagrlili te i poželjeli još mnogo srećnih godina. Ali, umjesto čestitki, šaljemo ti molitve, a umjesto zagrljaja ostaju nam uspomene. Drugi rođendan bez tebe, a ista bol kao onog dana kad si nas napustio. Neki ljudi odu prerano, a nikada ne odu iz srca onih koji ih vole. Srećan rođendan među anđelima.

KIKA sa porodicom

Pet je tužnih godina od kad te nema, voljena majko

VALENTINA TINA RADUNOVIĆ

Kad god dan je loš, poruku ti spremam. I ne shvatam još da te više nemam.
Vrela ljeta prolaze, jeseni i kiše. Laste idu, dolaze… Tebe nema više.
Lice vidim ti u snu, jastuk suze briše. Probudim se - nisi tu, i nema te više.
Tad istina vrisne, i tišina nijema. Grudi bol mi stisne - Majke više nema…

Tvoja djeca

Sjećanje na naše roditelje

MITAR IKOVIĆ

(1920-1949)

DARA IKOVIĆ

(1925-1998)

Ljubav i poštovanje prema vama nikad neće prestati.

DRAGAN i NATAŠA sa porodicama