Četrdeset dana je prošlo,

RADOMIR Spasoja BOLJEVIĆ

Đede moj mili,

Falilo je danas kada sam ušla kod babe u kuću da me dočeka tvoj prepoznatljiv smijeh.
Bio si čovjek blage naravi, vedrog duha, beskrajno duhovit i širokogrud, neko čiju dušu naslutiš već iz pogleda.
Bio si i ostaćeš najljepši dio mog djetinjstva i odrastanja. Nikad ti neću zaboraviti koliko si me bodrio za moje studije, da si uvjek bio prvi i kad sam se udavala i kada sam izlazila iz bolnice donoseći na svijet tvoje praunuke... Četri puta deda moj.
Ostavio si mi toliko uspomena i lijepih sjećanja.
Nosiću te u srcu dok god me ima.

Volim te puno deda, i čuvaću te od zaborava.

Od tvoje najstarije unuke, ibretnice JELENE sa SAŠOM i tvojim praunucima : ALEKSOM, HANOM, ANDREJEM I KATJOM

Prije dvije godine (1.11.24.) u Sulmoni - Italija umro je

STEFANO ERKOLE VLAHOVIĆ

1948 - 2024.

Juče, 1.11.26. godine Stefanovi prijatelji održali su skup sjećanja na njega u mjestu Sreteški krš , Kolašin, ispred velikog kamena.

Ovaj veliki kamen, gdje je želio da se prospe njegov pepeo, simbolizuje njegovu ljudsku veličinu a prelijepi prirodni ambijent i pogled sa tog mjesta, njegov duh.

Rekao je da ga ne žalimo kada cvijet zatvori latice, pčele se vrate u košnice, od talasa ostane pjena od čovjeka sjena i kada ispod sunčanog mača postane krš i drača... Danas su tu krš i drača kao simboli mjesta gdje Stefan počiva i gdje će ostati dovijeka.

U ime onih koj ga vole iz Crne Gore Đido Markuš

Due anni fa, il 01.11.2024, a Sulmona, in Italia, è morto

STEFANO ERKOLE VLAHOVIĆ

1948 - 2024.

Ieri, 01.11.2026, gli amici di Stefano hanno organizzato un incontro commemorativo a Sreteški krš, Kolašin, davanti alla grande pietra.
Questa grande pietra, dove lui desiderava che fossero sparse le sue ceneri, simboleggia la grandezza della sua umanità, mentre lo splendido paesaggio e il panorama da questo luogo rappresentano il suo spirito.
Diceva di non piangerlo quando il fiore chiude i suoi petali, le api ritornano agli alveari, delle onde rimane la schiuma, dell’uomo l’ombra e quando, sotto la spada del sole, rimangono pietre e rovi…
Oggi, le pietre e i rovi sono lì, come simboli del luogo in cui Stefano riposa e dove rimarrà per sempre.

A nome di coloro che gli vogliono bene in Montenegro,
ĐIDO MARKUŠ

Dragom

NIKOLI

Danas bi bio tvoj dan, dan kada bismo ti poželjeli sve najljepše, zagrlili te i poželjeli još mnogo srećnih godina. Ali, umjesto čestitki, šaljemo ti molitve, a umjesto zagrljaja ostaju nam uspomene. Drugi rođendan bez tebe, a ista bol kao onog dana kad si nas napustio. Neki ljudi odu prerano, a nikada ne odu iz srca onih koji ih vole. Srećan rođendan među anđelima.

KIKA sa porodicom